Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Κυπριακή ευχή για το φθόνο

Η Παναγία μου η Δέσποινα σηκώθη το πρωί, χρυσονύφτη, χρυσοπλύθη, 
χρυσά βρουλιά έκαμε εκείνη εκ του Μονογενή της. 
Επτά εκκλησιές έκτισε, επτά παπάδες εχειροτόνισε, εφτά ορφανές άρμασεν ώσπου να ξημερώσει. Ανέφανεν η βασκανία και παραθαυμάστη.
Είδε Παναγία εζαλίστη. Τον επήρε με το δεξί της το χέρι και τον έσυρε στην θάλασσα, η θάλασσα μούγκρισε, τα καράβια χάθηκαν, τα ψάρια ψόφησαν η δε θάλασσα μούγκρισε και φώναζε, τόσες οργιές νερό σώζωτο τον φθόνο όμως δεν τον σώνω, τον επήρε η Παναγιά και τον έσυρε στην Καππαρκά που είναι τα φύλλα της παντοτινά πικρά.



















Έπειτα λέμε 3 φορές: Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμήν.  

Τη διαβάζουμε πάνω από ένα ποτήρι με αμίλητο νερό, αφού φέρουμε το ποτήρι κοντά στο στόμα ώστε η ανάσα μας να πέφτει μέσα στο νερό.

Πίνουμε 3 γουλιές και με το υπόλοιπο ραντίζουμε το σπίτι μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου