Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Επαναφορά με κορδέλα και κόμπους

Ξεκινάμε σε γέμιση σελήνης, ημέρα Αφροδίτης.

Παίρνουμε μια κόκκινη κορδέλα όσο είναι και το ύψος του ατόμου που θέλουμε να γυρίσει.
Κατά την ώρα που ψάλλει η εκκλησία τον εσπερινό γυρνάμε κατά την πλευρά που βρίσκεται η εκκλησία και δένουμε 9 κόμπους την κορδέλα. Σε κάθε κόμπο λέμε:

Έτσι δεμένος να είναι πάντα ο δρόμος σου τάδε γέννα της τάδε 

με εμένα την τάδε γέννα της τάδε
έτσι κόμπος να γίνει και η καρδιά σου που έφυγες μακριά μου
να σφάζεσαι από τον καημό και το γέλιο σου να σβήνει 
μέχρι να καταλάβεις τι έκανες 
και να ξαναγυρίσεις πίσω σε μένα την τάδε γέννα της τάδε.
Ακόμα και οι δρόμοι σου οι θαλασσινοί 
πάντα φουρτούνα να έχουν 
και ο ουρανός για σένα πάντα βροχή να βρέχει 
μέχρι να καταλάβεις τι έκανες 
και να ξαναγυρίσεις πίσω σε μένα 
και μόνο τότε να βρεις χαρά και ευτυχία.













Το επαναλαμβάνεις κάθε μέρα πάντα την ίδια ώρα του εσπερινού μέχρι η κορδέλα να γίνει ένα μικρό κουβάρι από κόμπους.
Την τελευταία μέρα λέμε:

Όπως έγινε κουβάρι αυτή η κορδέλα 

έτσι κουβάρι να γίνει και η καρδιά σου, το σπίτι σου, 
ο δρόμος σου, η ζωή σου, οι νύχτες σου και οι μέρες σου 
κουβάρι να γίνει η σκέψη σου από την στενοχώρια σου 
μέχρι να καταλάβεις τι έκανες τάδε γέννα της τάδε 
και να ξαναγυρίσεις πίσω σε μένα την τάδε γέννα της τάδε.

Αυτό το μικρό κουβάρι το ράβουμε μέσα σε κόκκινο μεταξωτό ύφασμα και το φοράμε σαν φυλακτό.

Καθώς το ράβουμε όσες βελονιές κάνουμε τόσες φορές λέμε και το όνομα του προσώπου που θέλουμε να επαναφέρουμε.
Όταν γυρίσει κρατάμε το φυλαχτό όπως είναι.

2 σχόλια: