Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Θυμίαμα λιβανωτός (Ουρανός)

Ο λιβανωτός ως θυμίαμα ερχόταν στην Ελλάδα με πλοία από τη Συρία, την Αραβία και τις Ινδίες γιατί εκεί ευδοκιμούσε ο Λίβανος, κάποιο μικρο δένδρο που από το ρετσίνι του έβγαζαν τον λιβανωτό. Άλλη του ονομασία ήταν ιερό δάκρυ.














Αγαπητό θυμίαμα τόσο των ιερέων όσο και των μάγων, ακριβό όμως για τον περισσότερο κόσμο ο οποίος αρκούταν στο να κάψουν στον Ουρανό δενδρολίβανο ξερό. Το δενδρολίβανο οι φτωχοί το καλλιεργούσαν, το έκοβαν όταν άνθιζε και αφού το ξέραιναν το φύλαγαν για να το κάψουν σαν θυμίαμα.
Εκτός από το δενδρολίβανο έκαιγαν την γνωστή μαντζουράνα με το όνομα αμάρακον.
Και ο Αριστοτέλης μας πληροφορεί ότι προς τιμήν του θεού έκαιγαν ξερά σύκα.
Επίσης έκαιγαν αγάλλοχον (απο το αγάλλω = λαμπρύνω, στολίζω) που είναι η γνωστή μας αλόη.

Αυτό που ζητούσαν οι μάγοι από τον Ουρανό (Πατέρα των Τιτάνων, γιος της Γης και του Έρεβου) ήταν ο θάνατος του εχθρού, μιας και η χθόνια όψη του που ταυτιζόταν με τον Άδη τους το επέτρεπε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου