Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Θυμίαμα δαλός (Νύχτα)

Δαλός σημαίνει στα αρχαία ελληνικά δαυλός σημαίνει όμως και γέρων, γριά, περασμένος στην ηλικία. Το θυμίαμα από δαλό σημαίνει ότι έπρεπε να κάψουν ως θυμίαμα δαυλί από γέρικο ξύλο. Το θυμίαμα αυτό το έκαιγαν προς τιμήν της Νύχτας.













Ο δαυλός έπρεπε να είναι από ξύλο μυρωδάτο και γερασμένο, ώστε να αναδίδει θαυμάσια μυρωδιά η οποία θα ευχαριστούσε τη Θεά Νύχτα. Έτσι έκαιγαν δαλούς από κέδρους. από μυρωδάτο ξύλο δενδρολίβανου και από ξερό ξύλο μυρτιάς.

Η θεά Νύχτα δάμαζε όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και τους θεούς σε τέτοιο σημείο που στον Όμηρο ο ίδιος ο Δίας δεν ήθελε να την στεναχωρεί.
Η Νύχτα χωριζόταν σε τρία μέρη. Στον Έσπερον, τον Νύχτον και την Αμφίλυκην Νυχτα.

Ο Ησίοδος στη Θεογονία την ονομάζει με τις λέξεις νυξ ολοή, δηλαδή νύχτα φθοροποιό, που εγέννησε τον στυγερόν Μόρον (δηλαδή τον βίαιο θάνατο), την μέλαινα κήρα (μαύρη μοίρα), την Οϊζύν  (θλιψη), την Νέμεσιν (όλεθρος, ποινή), την Απάτη, την΄Εριν (φιλονικία), την Φιλότητα (ερωτικές επιθυμίες) και το Γήρας.

Για όλες αυτές τις δυνάμεις οι μάγοι παρακαλούσαν την θεά να δώσει αγάπη στους ερωτευμένους, θάνατο στον εχθρό ή κακή μοίρα και γενικά παρακαλούσαν να βοηθήσει τα μάγια που έκαναν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου